Het is Lente

Mijn beste ajuin
Hoe weet jij dat het lente is?
Een jaar geleden haalde ik je mijn kamer binnen en lei je op
een plank boven mijn bed in de schaduw van een boek.
Je bewoog niet, je veranderde niet, je wachtte maar...
Je wachtte misschien, tot dat ik je opeten zou...

Een jaar lang heb je daar gelegen
En nu ineens kom je open,
Kom je naar buiten...
Je hebt geen zon gezien
Ik heb je geen water gegeven
Je hebt nooit iets gekregen, tenzij mijn liefdevolle blik.
En nu ineens kom je me zeggen
Dat het lente is.
En het is lente in de lucht en in het land.
Wie heeft dat in je hart geschreven?
Ik dank de onzichtbare Meester
Die je geprogrammeerd heeft
En je in stilte zo intens leven doet.

Phil Bosmans