Levensgroet

Eén asfaltweg, onze wereldkaart.
​Het blauw vol van luchtvaartlijnen.
​Snelde men vroeger te voet of te paard
't zijn nu vliegtuigen, auto's en treinen.

Ja, men vliégt voorbij, men knikt, men groet
oppervlakkig en niet van harte.
​Want voor men echt de ander ontmoet,
​hoort men de motoren weer starten.

Op Schiphol en in het Centraal Station
is de vluchtigheid in het extreme:
na de welkomskus zegt de intercom
​dat het tijd is om afscheid te nemen.

Seth Gaaikema